शक्यता नेहमी असते, दृष्टी बदलायची असते आपण अनेकदा असे म्हणतो, "माझ्यासाठी आता काहीच शक्य नाही." हे वाक्य आपण परिस्थितीबद्दल बोलतो आहोत असे वाटते. पण कधी कधी ते परिस्थितीबद्दल नसतेच. ते आपल्या पाहण्याच्या पद्धतीबद्दल असते. मी एक गोष्ट वारंवार पाहिली आहे. दोन माणसे एकाच रस्त्यावरून चालतात. एकाला फक्त अडथळे दिसतात. दुसऱ्याला त्याच अडथळ्यांमध्ये नवे मार्ग दिसतात. रस्ता तोच असतो. जग तेच असते. बदललेली असते ती नजर. हे कुणी सकारात्मक विचार करायला शिकले म्हणून होत नाही. तर हळूहळू त्याने स्वतःला वेगळ्या प्रकारे पाहायला सुरुवात केलेली असते. कदाचित शक्यता कधीच हरवत नाही. आपली ती पाहण्याची क्षमता कधी कधी धुळीने झाकली जाते. मर्यादा खरोखर बाहेर आहे की आत? आपल्यापैकी अनेकजण शांतता, आत्मविश्वास, आरोग्य, प्रेम, स्वातंत्र्य किंवा समृद्धी शोधत असतात. पण त्या शोधामध्ये एक अदृश्य विश्वास लपलेला असतो. "हे मिळण्यासाठी अजून काहीतरी कमी आहे." आणखी पैसे. आणखी वेळ. आणखी ज्ञान. आणखी योग्य परिस्थिती. हे सर्व उपयोगी असू शकते. पण मी एक गोष्ट लक्षात घेतली. कधी कधी आपण ज्याची वाट...
दुःखातून आनंदाकडे: आत्म्याच्या परिवर्तनाचा मार्ग प्रस्तावना: वेदनेचा अर्थ दुःख हे जीवनाचे अपयश नाही; ते जीवनाचे बोलणे आहे. बहुतेक वेळा आपण दुःख टाळण्याचा प्रयत्न करतो, त्याला नाकारतो किंवा त्यातून लगेच बाहेर पडायची घाई करतो. पण अध्यात्म सांगते की दुःख हे केवळ सहन करण्यासाठी नसून समजून घेण्यासाठी आहे. जेव्हा वेदनेला विरोध न करता तिच्याकडे प्रामाणिकपणे पाहिले जाते, तेव्हा ती आत्म्याच्या खोल परिवर्तनाचे द्वार बनते. वेदना आणि आत्मा आत्मा वेदना निर्माण करत नाही, पण वेदनेतून आत्मा स्वतःला व्यक्त करतो. शरीर आणि मन जखमी होऊ शकतात, पण आत्मा त्या जखमांमधून प्रकाश टाकतो. वेदनेचा संदेश प्रत्येक वेदनेत एक संदेश असतो—काहीतरी बदलण्याची गरज आहे, काहीतरी ऐकले गेले नाही, काहीतरी आत दडले गेले आहे. वेदनेला शत्रू मानले की हा संदेश हरवतो. दुःख का वाढते दुःखाचा मूळ स्रोत घटना नसतात, तर त्याविरुद्धचा अंतर्गत संघर्ष असतो. “हे मला का घडले?” हा प्रश्न वेदनेला खोल करतो. प्रतिकाराची किंमत वेदनेला नाकारल्याने ती कमी होत नाही; ती फक्त खोलवर जाते. तिथे ती राग, भीती किंवा निराशेच्या रूपात साचते. स्वीका...