पुढे जाण्यापलीकडचा आनंदाचा प्रवास तुम्ही पुढे जाणारच आहात तुमची वाटचाल पुढे होणारच आहे. ती थांबू शकत नाही. तुम्ही पुढे जाण्यापासून स्वतःला रोखू शकत नाही. काळ पुढे सरकतो. ऋतू बदलतात. शरीर बदलते. नाती बदलतात. विचार बदलतात. कालचा तुम्ही आजचे तुम्ही राहात नाही. म्हणून पुढे जाणे हा प्रश्नच नाही. खरा प्रश्न असा आहे की, तुम्ही त्या प्रवासात जगत आहात का? आपल्यापैकी अनेक जण असे मानतात की जीवन म्हणजे सतत एखाद्या पुढच्या टप्प्यापर्यंत पोहोचण्याची धडपड. "आणखी थोडे यश मिळाले की...", "आर्थिक स्थैर्य आले की...", "आरोग्य सुधारले की...", "लोकांनी मला समजून घेतले की..." मग मी आनंदी होईन. पण कदाचित आपण इथे फक्त पुढे जाण्यासाठी आलोच नाही. कदाचित आपण इथे अतिशय गहिरा, मनमोकळा आणि निर्भेळ आनंद अनुभवण्यासाठी आलो आहोत. तो आनंद मोठ्या घटनांमध्येच मिळतो असे नाही. तो अनेकदा सकाळच्या चहाच्या वाफेत असतो. मुलांच्या हसण्यात असतो. एखाद्या जुन्या मित्राच्या फोनमध्ये असतो. शांतपणे चालताना झाडांच्या सावलीत असतो. माझ्या लक्षात आलं की आपण अनेकदा आनंद पुढे ढकलतो. तो आज अनुभवण्याऐवजी...
पुढे जाण्यापलीकडचा आनंदाचा प्रवास तुम्ही पुढे जाणारच आहात तुमची वाटचाल पुढे होणारच आहे. ती थांबू शकत नाही. तुम्ही पुढे जाण्यापासून स्वतःला रोखू शकत नाही. काळ पुढे सरकतो. ऋतू बदलतात. शरीर बदलते. नाती बदलतात. विचार बदलतात. कालचा तुम्ही आजचे तुम्ही राहात नाही. म्हणून पुढे जाणे हा प्रश्नच नाही. खरा प्रश्न असा आहे की, तुम्ही त्या प्रवासात जगत आहात का? आपल्यापैकी अनेक जण असे मानतात की जीवन म्हणजे सतत एखाद्या पुढच्या टप्प्यापर्यंत पोहोचण्याची धडपड. "आणखी थोडे यश मिळाले की...", "आर्थिक स्थैर्य आले की...", "आरोग्य सुधारले की...", "लोकांनी मला समजून घेतले की..." मग मी आनंदी होईन. पण कदाचित आपण इथे फक्त पुढे जाण्यासाठी आलोच नाही. कदाचित आपण इथे अतिशय गहिरा, मनमोकळा आणि निर्भेळ आनंद अनुभवण्यासाठी आलो आहोत. तो आनंद मोठ्या घटनांमध्येच मिळतो असे नाही. तो अनेकदा सकाळच्या चहाच्या वाफेत असतो. मुलांच्या हसण्यात असतो. एखाद्या जुन्या मित्राच्या फोनमध्ये असतो. शांतपणे चालताना झाडांच्या सावलीत असतो. माझ्या लक्षात आलं की आपण अनेकदा आनंद पुढे ढकलतो. तो आज अनुभवण्याऐवजी...