Dr.Lal Karun

  शक्यता नेहमी असते, दृष्टी बदलायची असते आपण अनेकदा असे म्हणतो, "माझ्यासाठी आता काहीच शक्य नाही." हे वाक्य आपण परिस्थितीबद्दल बोलतो आहोत असे वाटते. पण कधी कधी ते परिस्थितीबद्दल नसतेच. ते आपल्या पाहण्याच्या पद्धतीबद्दल असते. मी एक गोष्ट वारंवार पाहिली आहे. दोन माणसे एकाच रस्त्यावरून चालतात. एकाला फक्त अडथळे दिसतात. दुसऱ्याला त्याच अडथळ्यांमध्ये नवे मार्ग दिसतात. रस्ता तोच असतो. जग तेच असते. बदललेली असते ती नजर. हे कुणी सकारात्मक विचार करायला शिकले म्हणून होत नाही. तर हळूहळू त्याने स्वतःला वेगळ्या प्रकारे पाहायला सुरुवात केलेली असते. कदाचित शक्यता कधीच हरवत नाही. आपली ती पाहण्याची क्षमता कधी कधी धुळीने झाकली जाते. मर्यादा खरोखर बाहेर आहे की आत? आपल्यापैकी अनेकजण शांतता, आत्मविश्वास, आरोग्य, प्रेम, स्वातंत्र्य किंवा समृद्धी शोधत असतात. पण त्या शोधामध्ये एक अदृश्य विश्वास लपलेला असतो. "हे मिळण्यासाठी अजून काहीतरी कमी आहे." आणखी पैसे. आणखी वेळ. आणखी ज्ञान. आणखी योग्य परिस्थिती. हे सर्व उपयोगी असू शकते. पण मी एक गोष्ट लक्षात घेतली. कधी कधी आपण ज्याची वाट...

  सजग श्वासातून अंतर्मनातील प्रकाशाचा प्रवास प्रस्तावना: प्रत्येक श्वास एक शांत उंबरठा आपण दिवसातून हजारो वेळा श्वास घेतो, पण त्या प्रत्येक श्वासाचा अनुभव घेतोच असे नाही. श्वास आपल्यासोबत जन्मापासून अखेरपर्यंत असतो, तरी तो इतका नैसर्गिक असतो की आपण त्याची जाणीवच विसरून जातो. कधीकधी मात्र एकच सजग श्वास आपल्या अनुभवाचा संपूर्ण स्वर बदलू शकतो. बाह्य जग तसेच राहते, पण त्याकडे पाहणारा आपला अंतर्गत दृष्टीकोन बदलतो. श्वासाला आपण केवळ शरीराला जीवन देणारी प्रक्रिया म्हणून पाहू शकतो. परंतु त्याचबरोबर तो आपल्या अंतर्मनाच्या वास्तुकलेचा एक प्रतीकात्मक दरवाजा आहे, असेही समजता येते. हा दृष्टिकोन कोणताही अलौकिक दावा करत नाही. तो केवळ चिंतनाचा एक मार्ग सुचवतो—ज्यामध्ये प्रकाश स्पष्टतेचे, अनुनाद अंतर्गत सुसंवादाचे, मौन गहन ऐकण्याचे आणि उंबरठा परिवर्तनाच्या शक्यतेचे प्रतीक बनतात. या प्रवासात कोणतेही गूढ ज्ञान स्वीकारण्याची आवश्यकता नाही. आवश्यक आहे ती केवळ एक सजग उपस्थिती. कारण कधी कधी सर्वात खोल बदल नवीन काही मिळवण्यात नसतो, तर जे आधीपासून आपल्या आत आहे ते प्रथमच स्पष्टपणे पाहण्यात असतो. श्वा...